Strona Główna arrow 4. Klimat arrow 4.6 Regiony klimatyczne
4.6 Regiony klimatyczne PDF Drukuj E-mail

Za najwłaściwsze do delimitacji regionów klimatycznych w obrębie województwa dolnośląskiego uznano 2 wersje regionalizacji klimatycznych Polski (mapa 4.4), opracowane dla obszarów nizinnych przez A. Wosia (1999), zaś dla Sudetów przez A. Schmucka (1960).

Zamieszczony poniżej opis zawiera zwięzłą charakterystykę najważniejszych cech klimatu wyróżnionych 8 regionów klimatycznych województwa dolnośląskiego.

Region Południowowielkopolski – obejmuje Wał Trzebnicki, Obniżenie Milicko-Głogowskie i skrawek Niziny Południowowielkopolskiej. Najczęściej w roku występuje tu pogoda umiarkowanie ciepła (132 dni) i pogoda bardzo ciepła (88 dni).Region wyróżnia się w stosunku do otaczających obszarów częstą pogodą umiarkowanie ciepłą, pochmurną, bez opadów (49 dni). Znacząca jest częstość pogody przymrozkowej (78 dni) i mroźnej (30 dni).

Region Dolnośląski Zachodni – obejmuje Nizinę Śląsko-Łużycką i północną część Pogórza Zachodniosudeckiego. Najczęściej w roku występuje tu pogoda umiarkowanie ciepła (138 dni) i pogoda bardzo ciepła (86 dni). Region wyróżnia największa w Polsce częstość pogody umiarkowanie ciepłej, z dużym zachmurzeniem (51 dni). Stosunkowo rzadko pojawia się tu pogoda przymrozkowa (73 dni) i pogoda mroźna (28 dni).

Region Dolnośląski Środkowy – obejmuje Nizinę Śląską i Przedgórze Sudeckie. Posiada słabo wyrażoną granicę z regionem Południowowielkopolskim, która biegnie wzdłuż Wału Trzebnickiego. Ostro rysuje się natomiast granica klimatyczna z Sudetami. Najczęściej w roku występuje tu pogoda umiarkowanie ciepła (131 dni), bardzo ciepła (87 dni) oraz przymrozkowa (83 dni). Dni mroźnych jest 28, w tym bardzo mroźnych 1,4.

Region Zgorzelecki – obejmuje zachodnią część Pogórza Izerskiego. Leży w klimatycznym piętrze a – ciepłym i tylko na maleńkim skrawku koło Bogatyni w piętrze b – umiarkowanie ciepłym. Jest najcieplejszym regionem sudeckim, ze średnią roczną temperaturą powietrza powyżej 80C. Okres wegetacyjny rozpoczyna się w trzeciej dekadzie marca i trwa ponad 220 dni. Lato termiczne (Td > 150C) trwa około 90 dni i jest najdłuższe w Sudetach.

Region Jeleniogórski – obejmuje Kotlinę Jeleniogórską i otaczające ją 4 masywy górskie: Karkonosze, Góry Izerskie, Rudawy Janowickie, Góry Kaczawskie. Schmuck (1960) wyróżnił tu 5 pięter klimatycznych, położonych w określonych strefach wysokościowych (H):

  • piętro a – ciepłe (H < 450 m n.p.m.), z dość długim okresem lata termicznego (47-63 dni), stosunkowo krótką zimą (70 dni) i początkiem okresu wegetacyjnego w 1 dekadzie kwietnia,
  • piętro b – umiarkowanie ciepłe (H = 450-600 m n.p.m.), z wydłużonym o 10 dni okresem zimy termicznej, kończącym się w 1 dekadzie marca i tylko 3-tygodniowym sezonem letnim,
  • piętro c – umiarkowanie chłodne (H = 600-800 m n.p.m.), z 3-miesięcznym okresem zimy i brakiem lata termicznego oraz wysoką sumą roczną opadów (od 1 020 do 1 150 mm),
  • piętro d – chłodne (H = 800-1000 m n.p.m.), ze średnią roczną temperaturą 4-50C i długą zimą, trwającą 4 miesiące oraz sumą roczną opadów w granicach 1 150-1 400 mm,
  • piętro e – bardzo chłodne (H > 1000 m n.p.m.), z surowym reżimem termicznym, określonym 5-6-miesięczną zimą i krótkim okresem wegetacyjnym, rozpoczynającym się w końcu maja.

Region Kamiennogórski – obejmuje Kotlinę Kamiennogórską z 2 piętrami: b – umiarkowanie ciepłym (400-600 m n.p.m.) oraz c – umiarkowanie chłodnym (600-800 m n.p.m.). Jest to typowe zastoisko chłodu (zacisze śródgórskie), gdzie zima trwa 4 miesiące i kończy się w drugiej dekadzie marca, a tylko półroczny okres wegetacyjny zaczyna się w połowie kwietnia.

Region Wałbrzyski – to Góry Wałbrzyskie i Kamienne z piętrem b – umiarkowanie ciepłym (400-550 m n.p.m.) i piętrem c – umiarkowanie chłodnym (550-800 m n.p.m.) oraz Góry Sowie, w których wydzielić można także piętro d – chłodne (powyżej 800 m n.p.m.). Średnia roczna temperatura waha się od 5,50C do 6,50C, okres wegetacyjny rozpoczyna się w drugiej dekadzie kwietnia, a lato termiczne w dolinach i na grzbietach nie występuje. W głębokich dolinach tworzą się tu zastoiska chłodu, np. mrozowisko Kotliny Sokołowskiej. Sumy roczne opadów wahają się w granicach 700-800 mm, a w Górach Sowich sięgają do 1000 mm.

Region Kłodzki – obejmuje Kotlinę Kłodzką i sąsiadujące z nią masywy, tj. Góry Bystrzyckie i Orlickie, Góry Stołowe, Góry Bardzkie, Góry Złote, Góry Bialskie i Masyw Śnieżnika. Podobnie jak w regionie jeleniogórskim, występuje tu 5 pięter klimatycznych:

  • piętro a – ciepłe (H < 400 m n.p.m.), z dość długim okresem lata termicznego (70 dni), stosunkowo krótką zimą (80 dni) i początkiem okresu wegetacyjnego w 1 dekadzie kwietnia,
  • piętro b – umiarkowanie ciepłe (H = 400-600 m n.p.m.), z wydłużonym o 15 dni okresem zimy termicznej, kończącym się w 1 dekadzie marca i 4- lub 5-tygodniowym okresem letnim,
  • piętro c – umiarkowanie chłodne (H = 600-800 m n.p.m.), z 4-miesięcznym okresem zimy i brakiem lata termicznego oraz wysoką sumą roczną opadów (od 800 do 1000 mm),
  • piętro d – chłodne (H = 800-1000 m n.p.m.), ze średnią roczną temperaturą 4-50 i długą zimą trwającą 4-5 miesięcy oraz sumą roczną opadów powyżej 1000 mm,
  • piętro e – bardzo chłodne (H > 1000 m n.p.m.), z surowym reżimem termicznym, określonym 5-miesięczną zimą i krótkim okresem wegetacyjnym, rozpoczynającym się na początku maja.
< Poprzedni   Następny >

Serwis przygotowany przez: GISPartner SP. z .o.o.